Πως μπορούν οι γονείς να βοηθήσουν ένα ντροπαλό παιδί

Η συστολή είναι στην πλειονότητα των περιπτώσεων ένα εντελώς φυσιολογικό συναίσθημα πολύ συνηθισμένο στα μικρά παιδιά, ιδιαίτερα όταν αυτά βρίσκονται ανάμεσα σε άγνωστα πρόσωπα.

Το αίσθημα της ντροπής εμφανίζεται στα 2-3,5 έτη που το παιδί προσπαθεί να αυτονομηθεί. Είναι μάλιστα ιδιαίτερα σημαντικό οι γονείς να του δώσουν τη δυνατότητα να δοκιμάσει τις ικανότητες του, ακόμη και αν αποτύχει.

Εκεί που αξίζει να δοθεί προσοχή, είναι όταν το ντροπαλό άτομο είναι ιδιαίτερα κλεισμένο στο εαυτό του γιατί φοβάται τις κοινωνικές συναναστροφές και καταστάσεις, ή όταν μένει μόνο του όχι επειδή το θέλει, αλλά επειδή φοβάται την αλληλεπίδραση με τους άλλους. Αυτός ο βαθμός ντροπαλότητας μπορεί να επηρεάσει τη λειτουργικότητα του παιδιού, την κοινωνική του ανάπτυξη και τη συνολική ευχαρίστηση που λαμβάνει από το κοινωνικό περιβάλλον.

Τα χαρακτηριστικά των ντροπαλών παιδιών:

-Σπάνια μιλούν οικειοθελώς.

-Μπορεί να μην ανταποκριθούν όταν τους μιλά ένας δάσκαλος ή συμμαθητής.

-Μπορεί να ακολουθούν οδηγίες, χωρίς να ανταποκρίνονται προφορικά σε αυτές.

-Συχνά μιλούν με απαλή και ήσυχη φωνή.

-Όταν τους μιλάει κάποιος, μπορεί να γυρίσουν την πλάτη τους ή μπορεί να μην έχουν καθόλου βλεμματική επαφή.

-Μπορεί να στρέφουν το βλέμμα τους στο έδαφος όταν βρίσκονται με άγνωστα άτομα.

-Μπορεί να παρακολουθούν, αλλά να μη συμμετέχουν στο παιχνίδι με άλλα παιδιά.

-Σε άγνωστες καταστάσεις, μπορεί να φαίνονται ανήσυχα, αφηρημένα και νευρικά.

-Σε μια καινούρια κατάσταση, μπορεί να αρνηθούν να εμπλακούν όταν δεν υπάρχει μαζί τους ένας ενήλικας που να τους κάνει να νιώθουν οικεία.

Πως μπορούμε οι γονείς να βοηθήσουμε το ντροπαλό παιδί μας:

-Να αποφύγουμε να εκφράσουμε το θυμό μας και την αποδοκιμασία μας. Πολλές φορές οι γονείς έχουν μια ιδεατή εικόνα για το πώς θέλουν το παιδί τους και όταν αυτό αποκλίνει, αρχίζουν χωρίς να το συνειδητοποιούν να δυσανασχετούν και να το επικρίνουν. Το παιδί όμως έχει ανάγκη να του δείξουμε ενσυναίσθηση και αποδοχή.

-Θα πρέπει να αναλυθούν όλες οι μορφές κοινωνικών εκδηλώσεων που προκαλούν αναστάτωση στο παιδί και να δοθεί η ευκαιρία να εκφράσει τα συναισθήματά του.

-Μπορούμε να ενισχύσουμε το ηθικό του παιδιού φέρνοντας το βαθμιαία σε επαφή με νέα πρόσωπα που θα παίξουν μαζί του στο σπίτι του, στο γνώριμο οικείο χώρο. Κατόπιν σταδιακά να το εντάξουμε σε ευρύτερες ομάδες. Ο έπαινος και η ενθάρρυνση θα το βοηθήσουν να αποκτήσει την απαιτούμενη αυτοπεποίθηση.

-Μπορούμε να παρακινήσουμε το παιδί να πλησιάσει μια ομάδα συνομηλίκων και να δώσουμε τον απαραίτητο χρόνο ώστε να γνωριστούν καλύτερα μεταξύ τους. Να του μάθουμε τρόπους για το πώς μπορεί να συμμετέχει και αυτό σε μια συζήτηση λέγοντας π.χ. « Μου αρέσει κι εμένα το ποδόσφαιρο».

-Να δίνουμε τις κατάλληλες ευκαιρίες για καλλιέργεια κοινωνικών δεξιοτήτων. Στο μαγαζί μπορεί να πληρώσει στο ταμείο, στο εστιατόριο ή στην καφετέρια να παραγγέλλει μόνο του.

-Πάνω απ’ όλα πρέπει να δείξουμε αποδοχή και αγάπη.

Διαβάστε επίσης