Όταν το παιδί δεν θέλει να πάει στο σχολείο

Η άρνηση του παιδιού να πάει στο σχολείο μπορεί να αντανακλά τη σύγκρουση δυνάμεων των πρώιμων παιδικών χρόνων.

Η σχολική περίοδος είναι μια κρίσιμη φάση του παιδιού καθώς καλείται καθημερινά να βρίσκεται σε ένα διαφορετικό περιβάλλον από το οικογενειακό που είχε μάθει να έχει δεδομένη προσοχή και ασφάλεια.

Η σχολική άρνηση είναι ένα συχνό φαινόμενο που μπορεί να εκδηλώσουν τα παιδιά οποιαδήποτε στιγμή κατά τη διάρκεια της σχολικής τους φοίτησης και ποικίλει ανάλογα με την ηλικία του παιδιού, την προσωπικότητά του, την οικογενειακή κατάσταση ακόμα και την κοινωνικοοικονομική κατάσταση.

Εμφανίζεται ξαφνικά εκδηλώνοντας συμπτώματα και συμπεριφορές όπως: πονοκέφαλο, πόνο στο στομάχι – κοιλιά, πόνο στο λαιμό, ζάλη, διάρροια, ενούρηση, εφιάλτες κατά τη διάρκεια της νύχτας, άρνηση να φάει, υπερκινητικότητα, εκρήξεις θυμού, επιθετικότητα, έντονα κλάματα, απομόνωση, αντικοινωνική συμπεριφορά.

Οι λόγοι της σχολικής άρνησης κάποιες φορές δεν μπορούν να διασαφηνισθούν από τα παιδιά καθώς δεν γνωρίζουν και τα ίδια το λόγο της άρνησής τους να πάνε σχολείο.

Πώς θα το βοηθήσετε

Μην το πιέζετε. Σκοπός δεν είναι να βρείτε τρόπο για να πείσετε το παιδί να πάει στο σχολείο, αλλά να το πλησιάσετε και να καταλάβετε πώς νιώθει και γιατί αρνείται. Προσπαθήστε να ακούσετε το παιδί. Μην υποτιμάτε το φόβο του και ακούστε με προσοχή τις ανησυχίες του.
Ενθαρρύνετέ το να μιλήσει γι’ αυτά και αποφεύγετε να αστειεύεστε μαζί του όταν περιγράφει τα συναισθήματα και τις σκέψεις του. Συζητήστε με το παιδί τα αίτια που του προκαλούν άγχος (π.χ. η αλλαγή του δασκάλου, κάποια αρρώστια στην οικογένεια, ο αποχωρισμός από ένα σημαντικό πρόσωπο κ.ά.).

Ρωτήστε το «ποιο πιστεύει ότι είναι το χειρότερο πράγμα που θα μπορούσε να του συμβεί». Δείξτε του πώς, με τη δική σας βοήθεια, θα αντιμετωπίσει τους φόβους του ώστε το παιδί να νιώσει ασφαλές. Να θυμάστε ότι η άρνηση του παιδιού δεν οφείλεται στο γεγονός ότι πάει σχολείο αλλά στο ότι φεύγει από το σπίτι του και αφήνει το ασφαλές και γνώριμο περιβάλλον του.

Μην είστε υπερπροστατευτικοί. Πολλές φορές στην προσπάθειά σας να προστατεύσετε το παιδί του στερείτε την ευκαιρία να αυτονομηθεί και να νιώσει ανεξάρτητο με αποτέλεσμα να αισθάνεται φόβο και άγχος κάθε φορά που απομακρύνεται από το οικογενειακό περιβάλλον.

Μην κρατάτε το παιδί στο σπίτι. Στην εικόνα του παιδιού που δυσκολεύεται συχνά αρκετοί γονείς «υποκύπτουν» στο αίτημα του παιδιού και το κρατούν σπίτι και καλύπτοντας τις απουσίες του. Αυτή η αντιμετώπιση στην πραγματικότητα δυσχεραίνει την κατάσταση του παιδιού και δε βοηθά.
Απευθυνθείτε σε έναν ειδικό. Η σχολική άρνηση είναι από τα πιο σοβαρά συμπτώματα που μπορεί να εμφανίσει ένα παιδί. Η αντίδραση των γονέων θα πρέπει να είναι άμεση ώστε το παιδί να επιστρέψει το νωρίτερο δυνατόν στο σχολείο του. Ο οικογενειακός ψυχοθεραπευτής θα σας βοηθήσει να βρείτε πρωτίστως την αιτία της συμπεριφοράς και να την αντιμετωπίσετε.

Διαβάστε επίσης