Πως θα κόψει το παιδί τις βρεφικές συνήθειες

Πολλές φορές τα παιδιά, διατηρούν στην καθημερινότητά τους συνήθειες οι οποίες αφορούν ηλικία μικρότερη από τη δική τους.

Το μεταβατικό στάδιο από μια αναπτυξιακή φάση στην επόμενη συχνά εμπεριέχει συνήθειες οι οποίες είναι μη λειτουργικές, κοινωνικά μη αποδεκτές και κάποιες φορές ανθυγιεινές όπως η ονυχοφαγία, το πιπίλισμα του δακτύλου και το τράβηγμα των μαλλιών.

Η παρουσία τέτοιων συνηθειών στη συμπεριφορά των παιδιών συχνά γεμίζει με άγχος τους γονείς και τους γεννά την ανησυχία αν αυτή η συνήθεια θα παραμείνει και για πόσο. Τις περισσότερες φορές τέτοιου είδους συνήθειες υποχωρούν από μόνες τους όταν το παιδί ανακαλύπτει σταδιακά πιο λειτουργικούς τρόπους να διαχειριστεί το άγχος του, το θυμό του, τους φόβους του ή και την ανία που μπορεί να βιώνει. Εμείς αρκεί να δώσουμε στο παιδί τον απαραίτητο χρόνο παρέχοντας του συνάμα ένα ασφαλές και ήρεμο περιβάλλον για να αναπτυχθεί φυσιολογικά.

Άλλοι παράγοντες που μπορεί να σχετίζονται με την εμφάνιση μιας βρεφικής συνήθειας είναι οι σημαντικές αλλαγές που μπορεί να υπάρχουν στο οικογενειακό περιβάλλον. Αν έχει υπάρξει κάποια σημαντική αλλαγή στη σύσταση της οικογένειας όπως θάνατος οικείου προσώπου, διαζύγιο, μετακόμιση ή έλευση νέου μέλους, μια τέτοια αλλαγή είναι ικανή από μόνη της να παλινδρομήσει το παιδί μας σε μια βρεφική συνήθεια ή και να το καθηλώσει αντίστοιχα σε μια τέτοια ανεπιθύμητη συμπεριφορά.

Μελετώντας πολλές από τις βρεφικές συνήθειες θα διαπιστώσουμε πως έχουν τη βάση τους στην ικανοποίηση μίας σωματικής ή ψυχικής ανάγκης του παιδιού. Ας φέρουμε το παράδειγμα της αγκαλιάς. Βασικές λειτουργίες της αγκαλιάς είναι αφενός η μεταφορά ενός βρέφους που δεν μπορεί να μετακινηθεί μόνο του και αφετέρου η έκφραση συναισθημάτων στοργής και τρυφερότητας με τα οικεία και αγαπημένα πρόσωπα.

Μη ξεχνάμε πως και οι ενήλικες διατηρούμε βρεφικές συνήθειες όταν βρισκόμαστε σε έντονο άγχος ή στρες. Η ονυχοφαγία ή το τρίξιμο των δοντιών είναι κάτι που παρουσιάζεται αρκετά συχνά σε ενήλικες, αν και στην πραγματικότητα αφορά μια παιδική συνήθεια.

Όταν εμφανίζει κάποια βρεφική συνήθεια το παιδί μας:
● Παραμένουμε ψύχραιμοι.
● Εξηγούμε με ηρεμία γιατί η συγκεκριμένη συμπεριφορά δεν είναι επιθυμητή και λειτουργική.
● Δίνουμε τον απαραίτητο χρόνο.
● Προσπαθούμε να αντιληφθούμε την βαθύτερη ανάγκη που εκφράζει πίσω από τη συμπεριφορά του.
● Ανταποκρινόμαστε στην ανάγκη του αναλόγως με το ποια είναι αυτή, είτε με σωματική επαφή, είτε αφιερώνοντας χρόνο μαζί του και δίνοντας την προσοχή μας, είτε προτείνοντας κάποια δραστηριότητα.
● Ζητάμε τη συμβουλή ειδικού ψυχικής υγείας όταν η συμπεριφορά του καταντά επιζήμια για τη σωματική και ψυχική του υγεία και παραμένει για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Διαβάστε επίσης